sevensins

 

กะว่าจะอัพเรื่องตอนไปตามหนุ่มๆทงบังฯ มา ที่ เซ็นฯ ลาด กับ ที่โรงแรมต่อจนจบ

(แม้ว่ามันจะเป็นการ rewrite ใหม่จากปากคำของอันซึก็ตาม...ฮ่าๆๆๆ)

 

แต่เพราะหลังจากทงบังฯกลับไป มันมีแต่เรื่องแย่ๆ น่าเบื่อหน่ายดังเข้ามาให้ได้ยิน และได้เจอกับตัวเองเยอะเกินไปยังไงชอบกล

เพราะงั๊น...เอนทรีนั้น ก็ลบไปก็แล้วกันนะ ขี้เกียจพูดถึง

ส่วนจะขี้เกียจอัพต่อด้วยรึเปล่า..อันนั้นถือว่าเป็นผลพลอยได้ก็แล้วกันนะ ฮา ฮา ฮา

 

ว่าแต่ ไอ้เรื่องน่าเบื่อในช่วงนี้มันมีอะไร?

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่...

 

หนึ่ง...จราจลแคสฯ ไทยในการตามทงบังฯ

อันนี้ไม่ไปตามด้วย ไปแค่ที่เซ็นฯ ลาดฯ ที่เดียว  แต่ก็พอจะเห็นอะไรกับตามาบ้าง

ก็น่ากลัวใช้ได้...เหอๆๆ แต่ไม่ถึงขนาดที่ทุกคนกำลังคิดอยู่ในขณะนี้

จะบอกว่าไงดีเนี่ย? คือ...มันไม่ใช่การรุมทึ้ง รึ บ้าคลั่งอะไรขนาดนั้นเลย...ล่ะมั๊ง

โอเค ถ้าจากสายตาคนนอก มันอาจจะเป็นแบบนั้น โดยเฉพาะในห้าง ตอนที่ทุกคนรอดูจอสกรีน

แต่ถ้ามองจากสายตาแคสฯ ด้วยกันเอง ก็โอเคนะ แคสสิโอเปียไทยยังเป็นแฟนที่น่ารักเรียบร้อยเสมออยู่ (ยกเว้นถ้าเทียบกับ Bigeast นะ...รายนั้นบ้านเมืองเค้าระเบียบจัดกันอยู่แล้ว เราคงเทียบไม่ได้กับของเค้าหรอก ฮ่าๆๆ)

ยกเว้นที่ดุสิตฯ หลังเลิกงานแถลงข่าวเถอะ...

ไอ้เรื่องกรูกันเข้าไปทำร้ายการ์ด ทำลายข้าวของ หรือทุบกระจกรถ ก็ได้ยินมาเหมือนกัน

แต่ส่วนตัวแล้ว ไม่เห็นเองอ่ะฮ่ะ...เลยไม่กล้าฟันธงอะไร

แต่ที่เห็นมากับตาทันพอดี คือ ตอนที่คุณน้องแฟนๆกลุ่มนึง วิ่งเย้ยนรกไม่กลัวตายข้ามถนนจากหน้าโรงแรมดุสิตธานี ตรงดิ่งไปยังฝั่งตรงข้ามที่เป็นสวนลุมฯ โดยที่ไม่ได้มองเล๊ย...ว่าไฟมันแดงรึเขียว หรือมีรถอะไรแล่นมาด้วยความเร็วขนาดไหนอยู่

กำลังขึ้นจากรถไฟใต้ดิน เดินมาจะต่อรถไฟฟ้ากลับบ้าน

เหลือบไปเห็นภาพอะไรแบบนี้...สยองเหอะพี่น้อง...

ถ้าโดนรถชนตาย ha ขึ้นมากลางถนนจะทำยังไง?? 

สงสารคนล้างถนน จราจร คนขับรถที่พอดีอยู่บนถนนเส้นนั้นพอดี บ.ประกัน โรงแรมดุสิตฯ แล้วก็ ทงบังฯ หน่อยเหอะค่ะคุณน้องขา

อ้อ สงสารพ่อแม่น้องด้วยนะคะ พลีส~

เดินย้อนขึ้นไปอึดใจนึงก็สะพานลอยแล้วค่ะ ตรงแถวๆหน้าตึกอื้อจือเหลียง (รึเปล่าฟะ?) นั่นไง

ก็เข้าใจนะว่ากำลังอินกับอารมณ์ตามน้องอ่ะ  ส่วนตัวก็เคยเป็น ตอนตามช่วงถ่ายแอดฯ ก็เป็นเหมือนกัน...แต่ไม่ถึงขนาดนี้ง่ะ

ถ้าบาดเจ็บขึ้นมา สุดท้ายก็ไม่ได้ตามทงบังฯ กันนะคะ แล้วจะเสียใจ (เสียเงินค่ารักษาตัวอีก)

ที่สำคัญ ถ้าข่าวมันออกไป คิดไหมว่าคนนอกจะมองทงบังฯ กับ แคสฯ เสียเพิ่มขึ้นอีกแค่ไหน?

 

อีกอย่าง....บางที...บางทีนะ...การร่วมแรงร่วมใจอะไรกัน มันก็เป็นเรื่องดี

แต่บางทีมันก็เป็นเรื่องไม่ดีขึ้นมาได้ด้วยนะ

 

ตอนนี้ทุกคนกำลังอยู่ในควันหลง Impact ทุบกระจกรถ (ชื่อทุเรศได้อีก) กันใช่ไหม?

ไปบอร์ดไหน บลอคใคร ก็ต้องมีคนพูดถึง แล้วก็ลงท้ายด้วยการร่วมกันด่า ร่วมกันบ่น และประนาม

ส่วนใหญ่ ไอ้คนที่มันออกมาขอโทษแล้วก็บ่นๆ กันเนี่ย คือคนที่ไม่ได้ทำทั้งนั้นอ่ะ เชื่อดิ คนที่ทำอ่ะไม่สนใจหรอก

อีกอย่าง เรื่องมันไม่ได้เกิดจากแฟนคลับฝ่ายเดียวด้วยนะ พนักงานโรงแรม กับ การ์ด แย่ๆ ก็มีส่วนด้วย....

แต่รู้ไหมว่าการที่ทุกคนออกมารุมด่ากันในหลายๆเว็บแบบนี้อ่ะ มันทำให้คนที่ไม่รู้ เค้ารู้เรื่องในที่สุดนะ

อย่างในกรณีตัวเอง เพื่อนเราที่ไม่ชอบเคป็อบและไอดอลก็รู้เรื่องจากกระทู้ต่อว่า Impact นี้ (มันถือเป็น อิมแพ็ค ได้เลยจริงๆนะ) จากเว็บซักเว็บนี่ล่ะ

รู้มั๊ยว่าแทบตายนะ กว่าจะเปลี่ยนทัศนคติเคป็อบของมันจากติดลบให้ขึ้นมาเป็นศูนย์น่ะ (อย่างน้อยมันก็ไม่ต่อต้านเท่าไหร่แล้ว เง่อ เหอะๆ)

แต่พอมันอ่านกระทู้นั้น...แล้วตามไปอ่านลิงค์ในกระทู้นั้นที่มีผู้หวังดีมาแปะๆ บอกต่อๆกันให้รับทราบ

ความรู้สึกมันกลับไปติดลบมากกว่าเดิม ตอนแรกเริ่มอีกเถอะ....คราวนี้เราเองยังพลอยโดนดูถูกไปด้วยเลย

เน้นเลยนะ ว่ามัน "ดูถูก" (และคิดว่าอีกไม่นานคง "เหยียดหยาม" ตามมาให้เข้าคู่คล้องจองกันอย่างไม่ต้องสงสัย)

ขนาดคนวัยเดียวกัน ยังรู้สึกแย่ขนาดนี้...แล้วพวกผู้ใหญ่จะเป็นยังไงนี่??

ทงบังฯ มาคราวหน้าคงสนุกพิลึกล่ะ...

อีกเคสคือ เรื่องนี้มันกระจายออกไปต่างประเทศด้วยนะ....ได้ไงก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันกระจายออกไปแล้วจริงๆ...

เพื่อนเราที่อยู่เมืองนอกหลายคนก็เมลล์มาคุย มาถามไถ่ เรื่องนี้เหมือนกัน แต่จะตอบอะไรได้....กรูไม่ได้ตามอะไรเลยแม้แต่ติ่งมดเนี่ย....เหอๆๆ (แล้วก็โบ้ยไปให้อันซึตอบให้หมด เอิ๊กๆๆๆ)

คุยๆกันแล้ว ก็คล้ายๆว่าแคสฯไทยมันกำลังจะโดนมองไม่ดีอีกแล้วรึเปล่าวะเนี่ย?

ถึงแม้ไอ้ Impact อันนี้มันเทียบไม่ได้กับการต้อนรับทงบังฯ อย่างระห่ำ และ ดุดัน (??) ของบางประเทศก็เถอะ

แต่แหม...เดี๋ยวนี้ไทยเราก็เป็นประเทศที่ทงบังฯ เอ่ยปากออกมาเองเลยนะว่าอยากมาอีก (ผลพวงจากคุณงามความดีที่แคสฯ ทำไว้เมื่อ 14 ตุลาฯ กับงานคอนฯ โอ แท้ๆ...สาธุ  )

ถ้าบางคนมันเอาเนื้อความที่ทะเลาะๆกันเนี่ยไปแปลแล้วส่งออกไปเผยแพร่ทั้งดุ้น ทีนี้ไอ้คนอิจฉา (อ่ะนะ ฮ่าๆ) มันก็มองแคสฯ ไทยไม่ดีอ่ะดิ

อ้าว...มันมีจริงๆนะ...คนอิจฉาเนี่ย ^^"

เพราะงั๊น...เรื่อง Impact นี้ ไม่รู้หรอกว่ามันจบ รึ มันซา หรือยัง  แต่ยิ่งต่อความให้ยาวเท่าไหร่ เราก็มีแต่เสียเท่านั้นล่ะเน่อ

รีบๆจบเรื่องดีกว่าเนอะ...แล้วคราวหน้า ถ้าตอนตามหนุ่มๆ กัน เจอคนแย่ๆ ทำตัวไม่ดีๆ อีก...รุมสกรัมมันให้ตายอยู่ตรงนั้น พร้อมๆกับถ่ายรูปประจานกันไปเลย...ดีไหม? เหอๆ

 

 

สอง....ผู้รู้...กูรู(รู้) ทั้งหลายแหล่

อันนี้ไม่ได้เจอกับตัวตรงๆ....แต่ก็เฉี่ยวๆล่ะ...ฮ่าๆ

เคยไหมที่มีคนบอกว่า รู้จัก มักจี่ สนิทสนม พูดคุย หรืออะไรทั้งหลายแหล่ กับทงบังฯ มากกว่าคนปกติ และผู้ประสานงาน??

อย่างเช่น...รู้จักกับพ่อน้องเซีย  สนิทกับเฮียเชวจิน ผจก.  มีญาติทำอะไรซักอย่างในเอสเอ็ม  มีคนในตระกูลมีเส้นในบ้านอากู๋แกรมมี่ รึ บ.ที่เกี่ยวข้องในไทย บลาๆๆๆ ประมาณนี้

แล้วจะชอบมาเล่าสู่กันฟัง....แบบกั๊กๆ ค้างๆ คาๆ ด้วยภาษายียวนกวนอวัยวะที่ใช้เดิน

ก่อนจะลงท้ายด้วยการบอกว่า "ไม่ได้ขอให้เชื่อ ไม่ชอบก็ไม่ต้องฟัง ไม่ต้องมายุ่งกับเรา เราไม่สนอยู่แล้ว ไม่เคยโกหกใครด้วย" บลาๆๆๆ

ไม่รู้ดิ...เห็นทีไร ฟังทีไร รำคาญ ผื่นขึ้นทุกที...เอิ๊กๆ

คือ จะบอกว่า พูดแค่ เออ นี่คืออะไรในส่วนที่กรูรู้มานะ จะเชื่อรึไม่ เรื่องของเมิง แล้วก็อย่ามาว่ากรูนะ เพราะบอกไปแล้วว่านี่คือสิ่งที่กรูรู้ในส่วนของกรู

แค่นี้ก็พอแล้วมั๊งอ่า....

จะมาท้าตีท้าต่อย บอกว่ากรูไม่สน กรูไม่แคร์ ไม่เคยสตรอฯ ใส่ใคร บลาๆๆ ทำไมอีกอ่ะ?

แบบว่า ฟังทีไร อ่านเจอทีไร มันรำคาญผสมหมั่นไส้ทุกทีเลยอ่ะ

ก็แหม...การที่แกออกมาตอบโต้เค้าแบบนี้ มันก็แสดงว่าแก แคร์ เค้าแล้วล่ะเฟ้ย...แคร์ใช่มั๊ยล่ะที่เค้าว่าๆแกมาเนี่ย ก็เลยต้องออกมาพูดออกตัว

ก็บอกไปดิว่ากรูเสียใจนะ แต่กรูก็จะไม่หยุดพูด อะไรก็ว่ากันไป....มาทำตัวเป็นสาวซึนเดเระแบบกวน teens (เติมเอสให้รู้ว่าหลาย teen) เหมือนในละครตอนกลางคืนช่องทีวีไทยทำม๊าย?? มันง๊องแง๊งสิ้นดี๊...สิ้นดี

สรุปก็คือ จะเล่าอะไร....ถ้าอยากให้เฉพาะคนในกลุ่มฟังโอนลี่ ก็ไปหาที่เงียบๆคุยกันไปเลยเถอะ เมลล์เล่ากันไปเลยเฉพาะกลุ่มในลิสต์ก็ได้ ไม่ต้องประกาศออกที่สาธารณะแบบนี้

ไม่ใช่มาล้อมวงคุยกันเสียงดังสนั่น อัพบล็อค เปิดกระทู้ กันกระหึ่ม แล้วใช้ภาษาผสมรหัสลับ (ที่คนในกลุ่มจะเข้าใจกันเองว่าคืออะไร  คล้ายๆซ้อเจ็ด...ที่กรูอ่านแล้วไม่เคยรู้ว่ามันเขียนถึงใคร ฮ่าๆ) สนทนากัน ด้วยสำนวนที่...เอ่อ...self ๆ ตามสไตล์ อ่ะนะ

แบบนี้คนวงนอกที่ผ่านไปได้ยิน รึผ่านไปอ่าน มันก็ย่อมต้องหมั่นไส้เป็นธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

อ๊ะแน่นอน....อาจจะอิจฉาปนอยู่ (เยอะ) ด้วย ฮ่าๆๆๆ

ถ้าอยากเล่าให้มหาชนฟัง ก็ใช้สำนวนกลางๆ ไม่ต้องเซล์ฟมากก็ได้

คนเรา ต่อมหมั่นไส้ กับ ต่อมความอดทน มีขนาดไม่เท่ากันน่ะลูกเอ๊ย...

เล่าสำนวนกลางๆ แล้วก็เล่าไม่ต้องกั๊กแบบกวนส้น (อันนี้สงสารคนอยากรู้แต่ค้างคาด้วยเถอะ ฮ่าๆๆ)...ด้วยเนี่ย ทำง่ายกว่าที่คิดด้วยนะ

อยาก pop ในหมู่มหาชน แบบดีๆ  มันไม่ใช่เรื่องยากเลย...จริงๆนะ ลองทำดูสิ

ได้ยินมั๊ย? น้องแก้... (ขอระบุชื่อประจานซักคนเถอะ...ทนคุณน้องแกไม่ไหวจริงๆ) แอนด์ สายข่าวผู้สนิทกับหนุ่มๆทุกคนขา....

 

 

สาม...สภาพอากาศที่รัก

เช้าฝนตกหนัก  กลางวันแดดออกร้อนไส้ไหล เย็นเมฆร่มลมแรง กลางคืนหนาวได้อีก...

ในหนึ่งวัน มันมีครบทุกฤดูเท่าที่จะทำได้แล้วนะเนี่ย....เหลือแค่หิมะตกอย่างเดียวเองที่มันยังไม่มี

ก็ป่วยสิคะ...ล้มหมอนนอนเสื่อกันสิคะ ร่างกายอะฮั๊นยิ่งสำออยๆ อยู่...เจอแบบนี้ก็เดี้ยงอ่ะสิคะคุณ

คราวนี้เดี้ยงเยอะด้วย...เหอๆ โฮๆ

มาไม่สบายเอาช่วงใกล้ๆจะสอบ แล้วก็ใกล้ๆจะส่งรายงานนี่มันแย่จริงๆนะ...

 

 

สี่....อยากแต่งฟิค อ่านฟิค จะตายแล้ว...

แต่ไม่ว่างเว๊ย...โฮๆๆๆๆๆ แง๊~

 

 

ห้า....Could you gimme a hand?

เห็นกรูเป็นคนดีที่เก่งกาจขนาดไหนวะเนี่ย?

มีเรื่องมารบกวนให้ช่วยเหลือเยอะไปหมด แถมใช้มาแบบ non-stop ไม่มีเกรงอกเกรงใจกันเลยทีเดียว

พอช่วยไม่ได้ก็มาง๊องแง๊งใส่...

อยากจะด่าให้กล้ามเนื้อหูมันฉีกตายไปเหมือนกัน มารยาทนี่ไม่มีเลย...ใช่ไหม?

อันไหนกรูทำให้ได้ เดี๋ยวก็บอกเอง อันไหนทำให้ไมได้ ก็ช่วยฟังเหตุผลด้วย ว่าทำไมกรูทำให้ไม่ได้

ทีสำคัญ...ระลึกไว้บ้างว่าฝ่ายนี้ยังไม่เคยขอความช่วยเหลืออะไรกลับเลยนะ ดูทวงบุญคุณไปไหม? แต่มันรำคาญอ่ะ

ทำอะไรเองได้ ก็ทำๆไปก่อนเถอะ นะ...

 

 

หก....มารยาทที่ควรพึงมีและปฏิบัติ

มันยากมากเลยเหรอกับการที่ต้องสงบเสงี่ยมเรียบร้อย ไม่อยากรู้และสนใจเรื่องชาวบ้านซักเรื่องสองเรื่องเนี่ย?

มันยากมากขนาดไหนหรือกับการที่อยู่เฉยๆ โดยไม่เป็นจุดเด่นและที่พึ่งพิงและทอปิคถูกกล่าวถึงของผู้คนซักวันเนีย?

มันยากมากไหมที่จะหุบปากอยู่นิ่งๆไม่เสนอความเห็นหรือทำตัว "สู่รู้" ใส่ใครเขาอ่ะ?

 

จะว่าตัวไอ้กิฟท์เองเรื่องมาก โลกส่วนตัวสูง กระแดะ สะตอ หรืออะไรก็ว่าไปเถอะนะ

แต่เอาเป็นว่ากรูมีลิมิตในการให้คนเข้ามาก้าวก่ายชีวิตตัวเองค่ะ โปรดเข้าใจไว้ด้วย

 

ไม่รู้หรอกนะว่า "คุณ" ที่ถูกเอ่ยถึงจะคลำหาทางมาที่บลอคนี้ของเราถูกหรือเปล่า? แต่ขนาดในมายเสปซและที่บ้านกิ๊ก คุณก็ยังสามารถสืบเสาะ เจาะทะลวง "สู่รู้" เข้าไปได้เลยนี่นา

ถ้าเข้ามาได้ก็รู้ไว้ซะเถอะนะ ว่าที่ต้องเปิดบลอคนี้ขึ้นมาก็เพื่อหนีความ "สู่รู้" ของคุณด้วยความระอาและรำคาญโดยเฉพาะเลยล่ะ ภูมิใจไหม?

 

อยากตะโกนบอกใจจะขาดเหลือเกินแล้ว...ว่ากรูไม่ใช่คนที่คุณจะคุยได้ทุกเรื่องเสมอไปนะคะ...

"ทุกเรื่อง" ในที่นี้คือเรื่องของคุณ และเรื่องของเรา....ไม่ค่ะ เราไม่เปิดเผยตัวเองง่ายเหมือนคุณ...เข้าใจกันด้วย

และบางเรื่องของคุณ เราก็ไม่ได้อยากจะฟังหรืออย่กจะชวยคุณเก็บความลับไว้นักหรอกนะ

 

เราไม่มีความเป็นสาธารณชนสูงเท่าคุณหรอก ถ้าเรื่องไหนเราไม่อยากพูดไม่อยากทำ เราก็ไม่คิดจะขยับตัวเล่าหรือลงมือทำนักหรอกนะ เข้าใจทีเถอะ

 

แล้วหยุดได้มั๊ย? ไอ้นิสัยที่ชอบคิดไปเองคนเดียวว่าฉันเดาใจเธอถูก ฉันรู้ ฉันเห็น เนี่ย....น่ารำคาญมากเลย

คุณไม่ได้เจอะเจออะไรแบบเรา คุณไม่ได้มีความคิดอ่านเหมือนกับเรา แล้วทำไมคุณถึงคิดว่าคุณจะเดาใจเราได้???

อย่ามาตลก...มันไม่ขำ แล้วมันก็น่ารำคาญ...

 

แล้วก็ไม่ต้องมาทำเป็นหวังดีนำเสนออะไรให้มากจะได้ไหม?  บางทีมันทำให้ชีวิตคนอื่นเขายุ่งยากมากขึ้นโดยไม่จำเป็นเถอะ....รู้ตัวด้วย

 

ประโยชน์อะไรที่คุณเที่ยวบอกใครต่อใครว่าเราได้เกรดเท่าไหร่ แอบชอบใครอยู่ ป่วยเป็นอะไร เคยไปไหนมา บลาๆๆๆ

เพื่ออะไร???  ที่บ้านไม่เคยสั่งสอนให้ใช้หูรูดที่ปากบ้างรือ???   ประกบปากให้สนิทแล้วอยู่เงียบๆไม่เป็นใช่มั๊ย?

 

หรือก่อนเรียนจบอยากจะโดนเราตะโกนด่าใต้ตึกคณะดังๆ แรงๆ ซักทีอย่างที่เราอยากทำมาตลอดในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา??

Go F_ _ k yourself!!!! It's not and never be your business!!!!!

Shut your damn mouth up and sit still or get out!!!!

Pls notice that you're so damn long-tounged and gabby, bigmouth girl...

Gosh, I really - really hate you for sure...

 

 

 

 

ปล.  ความจริงมีเยอะกว่านี้อีก...แต่จะบ่นออกมาให้หมดก็ใช่ที่ (ยาว...ขี้เกียจเรียบเรียงแล้วก็พิมพ์นั่นเอง) แค่นี้ก็โล่งไปเยอะแล้วค่ะ     ขอบคุณที่รับฟังนะคะ  ช่วยได้มากเลยค่ะ 

ปล.2  อยากเปลี่ยนธีมอ่ะ....แต่ขี้เกียจ + ไม่มีเวลาเลย...จะมีใครใจดีช่วยทำให้ไหมหนอ? อิอิ